7. การศึกษาการขยายพันธุ์ปะการังเพื่อการฟื้นฟูทรัพยากรแนวปะการัง บริเวณเกาะมันใน จังหวัดระยอง 7. การศึกษาการขยายพันธุ์ปะการังเพื่อการฟื้นฟูทรัพยากรแนวปะการัง บริเวณเกาะมันใน จังหวัดระยอง
65 view

หน่วยงาน / ผู้รับผิดชอบ

          ศูนย์วิจัยทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งอ่าวไทยฝั่งตะวันออก

หลักการและเหตุผล

          แนวปะการัง เป็นที่อยู่อาศัย หากิน วางไข่ และเลี้ยงตัวอ่อนของสิ่งมีชีวิตในทะเลมีความสำคัญในเชิงระบบนิเวศทางทะเล และเป็นดรรชนีชี้วัดความสมบูรณ์ของท้องทะเล อย่างไรก็ตามในปัจจุบันแนวปะการังได้รับความเสียหายทั้งจากธรรมชาติ เช่น อุณหภูมิน้ำทะเลที่เพิ่มขึ้น ทำให้เกิดการฟอกขาวของปะการัง และจากการพัฒนาทางด้านเศรษฐกิจของประเทศ เช่น การพัฒนาบริเวณพื้นที่ชายฝั่งทะเล เพื่อใช้ประโยชน์ด้านอุตสาหกรรม ที่อยู่อาศัย และการท่องเที่ยว ส่งผลให้แนวปะการังเกิดความเสื่อมโทรมเป็นอย่างมาก จึงมีความจำเป็นต้องดำเนินการอนุรักษ์และฟื้นฟู ดังนั้นศูนย์วิจัยทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่งอ่าวไทยฝั่งตะวันออก เห็นสมควรที่จะทำการศึกษาการขยายพันธุ์ปะการังเพื่อเป็นแหล่งพันธุ์ปะการังในการนำไปฟื้นฟูทรัพยากรปะการังในธรรมชาติต่อไป

          กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง จึงขอพระบรมราชานุญาตให้โครงการดังกล่าว ร่วมสนองพระราชดำริโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริฯ ตามแผนแม่บท โครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริฯ ระยะ 5 ปีที่เจ็ด (1 ตุลาคม 2564– 30 กันยายน 2569)

วัตถุประสงค์

          1. เพื่อสนองพระราชดำริโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี

          2. เพื่อฟื้นฟูทรัพยากรแนวปะการังธรรมชาติ

ผลการดำเนินงาน

          พื้นที่ปฏิบัติงาน  เกาะมันใน (หาดหน้าบ้าน) จังหวัดระยอง (รูปที่ 1)

รูปที่ 1 แผนที่แสดงสถานีศึกษาสำรวจความสมบูรณ์เพศของปะการังเกาะมันใน จังหวัดระยอง

จากการติดตามความสมบูรณ์เพศและการปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ พบปะการังสมองร่องยาว Platygyra sp. ปล่อยเซลล์สืบพันธุ์ (รูปที่ 3) ในวันที่ 12 มีนาคม 2566 เวลา 21.30 น. จำนวน 4 โคโลนี หลังเซลล์สืบพันธุ์ (ไข่และน้ำเชื้อ) ได้รับการผสม (รูปที่ 4) จะนำตัวอ่อนที่ได้รับการผสม มาติดตามการพัฒนาภายใต้กล้องจุลทรรศน์ โดยสังเกตว่ามีการแบ่งเซลล์ตามระยะเวลา (รูปที่ 5) และหลังจากนั้นเป็นเวลา 7 วัน พบตัวอ่อนปะการังลงเกาะบนกระเบื้อง มีอัตราการลงเกาะบนแผ่นกระเบื้องดินเผา 82.75 % และมีอัตรารอดของปะการังตัวอ่อนปะการัง อายุ 5 เดือน (รูปที่ 6) อยู่ที่ 76.21% ปริมาณการลงเกาะของปะการังวัยอ่อน โดยเฉลี่ย เท่ากับ 7.85 ± 8.09 ตัว/แผ่น หรืออัตราการลงเกาะโดยเฉลี่ยเท่ากับ 1 ± 0.08 ตัว/ตารางเซนติเมตร  หลังจากนั้นทำการอนุบาลและศึกษาอัตราการรอดของปะการังที่เพาะพันธุ์แบบอาศัยเพศในโรงบนเกาะมันในต่อไป และได้แผนการดำเนินการย้ายแผ่นกระเบื้องที่มีตัวอ่อนปะการังลงเกาะไปยังแนวปะการังที่ต้องการฟื้นฟูต่อไป